Burchten en kastelen

Vier burchten die een omweg waard zijn, van grootste ruïne tot sprookjeskasteel.

Slowakije heeft veel burchten, en anders dan in Tsjechië zijn de meeste ruïne. Ze liggen bijna zonder uitzondering hoog, wat betekent dat een bezoek begint met een klim van twintig minuten tot een half uur. Wat u er aantreft zijn muren, hoven en uitzicht — geen ingerichte zalen met een rondleiding langs het meubilair.

Spišský hrad is de grootste: ruim 41.000 vierkante meter op een witte travertijnheuvel, zichtbaar van kilometers ver. De bouw begon in de twaalfde eeuw en de brand van 1780 maakte er een ruïne van. De inschrijving op de werelderfgoedlijst uit 1993 gaat overigens niet over de burcht alleen maar over vier plekken samen, waaronder Levoča met het hoogste gotische houten altaar ter wereld, ruim 18 meter hoog.

Oravský hrad is de opvallendste van vorm. De burcht is in terrassen tegen een steile rots gebouwd en overwint van beneden naar boven ongeveer 112 meter. In 1922 filmde F.W. Murnau hier de buitenscènes van Nosferatu, omdat hij in Duitsland geen geschikt kasteel kon vinden. Het bezoek gaat uitsluitend met een gids, en het zijn honderden treden.

Bojnice is de uitzondering op de regel. Dit is geen ruïne maar een romantische herbouw uit de periode 1889 tot 1910, naar het voorbeeld van de kastelen aan de Loire, op een middeleeuwse kern uit de twaalfde eeuw. Het is het meest bezochte kasteel van het land, mede door de dierentuin ernaast: de oudste van Slowakije, geopend in 1955, met ongeveer 390 diersoorten op 42 hectare. Bojnice is bovendien het hele jaar open, terwijl de meeste ruïnes van december tot eind maart gesloten zijn.

Devín, ten slotte, dankt alles aan zijn ligging: een rots op het punt waar de Morava in de Donau stroomt, tien kilometer van het centrum van Bratislava. Er zijn sporen van bewoning uit de steentijd, de Romeinen hadden er een grenspost en in de negende eeuw stond hier een versterking van het Groot-Moravische Rijk. Napoleons troepen bliezen de burcht in 1809 op. Aan de voet staat sinds 2005 de Poort van de Vrijheid, voor de meer dan 400 mensen die tussen 1945 en 1989 omkwamen bij een poging deze grens over te steken.